Art by Ingrid de Jong

Appelmeisje

Houtskool, ca. 30x40 cm

Dromerig staart ze wat voor zich uit. Eigenlijk is ze ook wel een beetje moe. Voor een klein meisje als zij heeft ze dan ook al veel klusjes gedaan. Vanmorgen vroeg moest ze de kippen al voeren. Haar broertjes vinden dat maar stom, maar zij vindt dat een erg leuk moment van de dag. Gezellig tokkelend komen de kippen dan allemaal naar haar toe. Altijd blij om haar weer zien. Meteen beginnen ze dan met hun pootjes driftig te spitten, op zoek naar de lekkerste hapjes die er tussen zitten. Daarna komt het leukste: eieren zoeken. De hennen verstoppen die altijd heel erg goed. Soms liggen ze diep verstopt tussen de struiken of ergens anders waar ze maar moeilijk bij kan. Zo heeft ze ook wel eens een keertje eieren gevonden tussen het kippenhok en de muur. Je zou niet denken dat daar een kip tussen past, maar toch lagen ze daar. Op haar blote voetjes zoekt ze net zo lang totdat haar mandje vol is en zo langzamerhand weet ze precies waar ze kijken moet. Dat doet ze graag op blote voeten, want dan trap je niet zo snel een ei kapot wanneer het ergens tussen het hoge gras ligt. Alleen naar school moet ze haar schoenen aan, maar verder vindt ze het lekker om de grassprietjes te kunnen voelen, of het warme zand. Sommigen vinden dat maar gek, maar zij wil niet anders. Toen ze daarmee klaar was, moest ze ook nog even het water verschonen. Haar moeder heeft haar geleerd hoe ze goed voor dieren moet zorgen en dat die ook graag iedere dag vers water hebben. Achter in de tuin staat een oude waterpomp en ze moet wel heel vaak pompen aan de zwengel voordat er een beetje water uit komt. Nadat ze het laatste bakje had ververst ging ze naar boer Bart. Die heeft een hele grote boomgaard met heerlijke, sappige appels. Ze heeft een grotere mand meegekregen en mocht pas terugkomen wanneer die helemaal vol was. Dat was niet zo moeilijk, want er waren er zo ontzettend veel. Overal waar ze keek lagen de mooiste appels op de grond. Ze draaide ze één voor één voorzichtig in haar handen om, om te kijken of er toch niet ergens een lelijk plekje op zat en legde ze naast elkaar in haar mandje. Uiteindelijk was hij helemaal tot aan de rand gevuld. Ze had er dorst van gekregen en was zo trots op zichzelf dat ze besloot om de lekkerste appel meteen zelf op te eten. Dat doet ze dan ook dag in dag uit, want ze is een beeld. Een beeld in de tuin van boer Bart.

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now